Gsm
Gsm staat voor Global System for Mobile communications. Het is wereldwijd de meest gebruikte draadloze communicatietechnologie. In 1992 werden in Nederland de eerste gsm netwerken in gebruik genomen. Gsm wordt vooral gebruikt om te telefoneren en korte tekstberichten (sms) te verzenden. Voor snelle overdracht van grote bestanden is het netwerk, ondanks de introductie van nieuwe technieken (WAP en GPRS), veel minder geschikt. De vergunningen voor het gebruik van gsm lopen af in 2013. Naar verwachting zal gsm dan als toepassing verdwijnen.
UMTS
Universal Mobile Telecommunications System (UMTS) is de beoogde opvolger van het gsm-netwerk. Het digitale UMTS-netwerk heeft meer capaciteit en kan grote hoeveelheden data, in kleine digitale pakketjes, snel versturen. Dit maakt het netwerk geschikt voor breedband internet en andere vormen van datacommunicatie. UMTS moet het mogelijk maken om naast spraak een veelheid aan datacommunicatietoepassingen mobiel toegankelijk te maken, die ook via het vaste net beschikbaar zijn. Tegenwoordig is er ook al een upgrade van het UMTS-systeem in gebruik; UMTS HSDPA. Dit is een techniek die de bestaande UMTS-standaard efficiënter maakt. Daardoor kunnen meerdere mensen tegelijkertijd van een grotere bandbreedte gebruik maken. Met HSPDA is het mogelijk om mobiel op internet te surfen en televisie te kijken met een snelheid die overeenkomt met een kabel- of een ADSL-verbinding. In feite is HSDPA een nieuwe versie van de bestaande standaard.
WiMAX
WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) is een nieuwe radiotechnologie voor draadloze communicatie. Er bestaan twee versies: de vaste versie en de mobiele versie. Vast WiMAX is een radiosysteem waarmee het mogelijk is een draadloze breedband verbinding te leggen tussen een centrale antenne en een aantal decentrale punten. Het systeem is ideaal om bedrijfstelefoon-centrales of huurlijnen op bijvoorbeeld bedrijfsterreinen aan te sluiten op het vaste net, zonder dat daarvoor kabels in de grond gelegd hoeven te worden. Ook kunnen gebieden waar geen ADSL aanwezig is aangesloten worden. De gebruiker krijgt dan een ontvanger met een buitenantenne die hij dient te richten naar de centrale antenne. Mobiel WiMAX is de mobiele variant van vast WiMAX en is ook daarop gebaseerd. Met dit radiosysteem is het mogelijk om een draadloze breedband verbinding te leggen tussen een centrale antenne en een aantal decentrale punten die zich volledig vrij in het dekkingsgebied kunnen bewegen. Het overschakelen naar een andere centrale antenne met behoud van de verbinding is mogelijk. Aan de gebruikerskant is een opgestelde antenne niet nodig en daarmee kan mobiel WiMAX geïntegreerd worden in telefoons en laptops, zoals ook bij UMTS. De mobiele WiMAX-techniek biedt als voordeel ten opzichte van UMTS dat de gebruiker zich met een snelheid tot maximaal 250km per uur mag voortbewegen. Dekking per centrale antenne in stedelijke omgevingen is 500 meter en in buitengebieden tot 5 km. De benodigde frequentie van 2,6 GHz waarop mobiel WiMAX mag worden gebruikt zal door de overheid worden geveild.
Mobile-Fi
Mobile-Fi is qua gebruik te vergelijken met Mobiel WiMAX, maar heeft een veel grotere reikwijdte. Het nadeel van WiMAX is dat alleen dichtbij de antenne de gewenste snelheden behaald kunnen worden en verder van de antenne de snelheid wordt teruggeschakeld en ook de vertraging oploopt. Mobile-Fi scant eerst de omgeving af als een soort radar. Na de lokalisatie van de gebruiker worden er meerdere verbindingen opgezet, zodat ook ver van de antenne de maximale snelheid behaald wordt. Overal in het dekkingsgebied kan de maximale snelheid behaald worden, tevens wordt de snelheid per gebruiker toegewezen en is deze niet gedeeld met andere gebruikers. De dekking per centrale antenne is in stedelijke omgevingen 2-3 kilometer en in buitengebieden tot 12 km. In Nederland bezit Callmax tot 2015 over de 1,8 GHz frequentie waarop Mobile-Fi wordt toegepast.


