- U bevindt zich op: Home
- Actueel
- Nieuwsbrieven
- Nieuwsbrief draadloze stadsnetwerken
- > Blog Antennebureau: eyeopener
Blog Antennebureau: eyeopener
Soms heb je de eer om een breed gezelschap de ogen te openen. Het overkwam mij op 16 april tijdens een internationaal congres over draadloze steden in Groningen. Ik was gevraagd iets te vertellen over communicatie met burgers. Het Antennebureau adviseert jaarlijks tientallen gemeenten en spreekt tijdens meer dan 100 lokale bijeenkomsten over antennes en de communicatie daarover. Je kunt dus zeggen dat we de afgelopen jaren behoorlijk wat ervaring en expertise hebben opgebouwd.
Ik ben de laatste spreker en gedurende de dag ben ik er al achter gekomen dat vrijwel niemand beseft dat zo’n draadloos initiatief ook op tegenstand kan stuiten. Laat staan dat ze vooraf nadenken hoe daarmee om te gaan. Er zijn nu eenmaal mensen die zich zorgen maken over de gevolgen voor hun gezondheid. Vroeg of laat zullen ze daar als gemeente iets mee moeten.
Mijn presentatie is hard werken. Niet in de laatste plaats doordat ik worstel met de Engelse taal. Ik vertel ze dat draadloze communicatie niet gaat zonder elektromagnetische velden. Een open deur, maar nog steeds hoor ik nog wel eens mensen zeggen dat ze een draadloze stad via glasvezel willen…. En dat het dus ook niet gaat zonder zorgen over gezondheid. Ik vertel dat de Gezondheidsraad geen reden tot zorg ziet. En al helemaal niet bij de geringe blootstelling die een stads-wifi-netwerk met zich meebrengt. Ik zie ze denken: “…als er niets aan de hand is, hoef ik dus ook niet over communicatie na te denken.”
Maar ook al is er geen reden tot zorg, dat betekent nog niet dat die zorgen bij bewoners er niet zijn. Ik laat wat voorbeelden uit de publiciteit zien. Ineens zie ik wat herkenning. Hier en daar worden ogen helder. Een man achterin gaat wat rechter zitten. Ik voel dat ik beet heb. Dan schets ik met welke vragen ze geconfronteerd kunnen worden. En hoe complex de materie kan worden als je niet bent voorbereid. Een man voorin de zaal herkent het en begint te knikken.
Tot slot schets ik hoe ze het kunnen aanpakken. Wat ze wel en vooral niet moeten doen En wat het belangrijkste is: neem communicaitie serieus, denk er over na, maak een plan. Het is de boodschap die we ook richting gemeenten altijd weer proberen uit te dragen. Ik zie minstens 6 mensen aantekeningen maken. Ik ben blij dat ik toe ben aan mijn laatste Engelse zin: “Any questions?” Het blijft stil. Geen vragen. Dat valt me mee. Maar terwijl ik naar mijn plaats loop valt me nog een andere mogelijkheid in: “het kan natuurlijk ook zijn dat ze er helemaal niets van hebben begrepen”.
We zullen het wel merken in steden die draadloos worden de komende jaren…
Rogier Brink.
Coördinator / Perswoordvoerder Antennebureau